سلب مسئولیت: دیجیاتو صرفا نمایشدهنده این متن تبلیغاتی است و تحریریه مسئولیتی درباره محتوای آن ندارد.
در دنیایی که باجافزارها فقط فایلها را قفل نمیکنند و میتوانند کل جریان کاری یک شرکت را متوقف کنند، امنیت شبکه و ذخیرهسازی سازمانی دیگر دو موضوع جدا از هم نیستند.
برای بسیاری از شرکتها، امنیت شبکه هنوز با یک تصور ساده تعریف میشود: یک فایروال در ورودی شبکه، چند آنتیویروس روی سیستمها و یک نسخه بکاپ از فایلهای مهم. این نگاه شاید در گذشته تا حدی جواب میداد، اما امروز کافی نیست. باجافزارها، دسترسیهای ریموت، سرویسهای ابری، نرمافزارهای حسابداری، فایلسرورها و رشد سریع دادهها باعث شدهاند امنیت واقعی فقط به معنی جلوگیری از نفوذ نباشد؛ بلکه به معنی توانایی ادامه کار و بازیابی سریع بعد از حادثه هم باشد.
مسئله اصلی اینجاست: اگر فردا فایلسرور شرکت قفل شود، اطلاعات مشتریان از دسترس خارج شود یا بکاپها هم آلوده شوند، کسبوکار چند ساعت یا چند روز میتواند دوام بیاورد؟ پاسخ به این سؤال، تفاوت بین یک زیرساخت معمولی و یک معماری قابل اتکا را مشخص میکند.
فایروال، خط دفاع اول شبکه است؛ اما کافی نیست
فایروال همچنان یکی از مهمترین اجزای امنیت شبکه است. فایروالهای نسل جدید فقط ترافیک را عبور یا مسدود نمیکنند؛ آنها میتوانند ارتباطات VPN، سیاستهای دسترسی کاربران، تهدیدات شناختهشده، ترافیک مشکوک، SD-WAN و بخشی از امنیت یکپارچه سازمان را مدیریت کنند. با این حال، فایروال هرچقدر هم قوی باشد، جایگزین بکاپ قابل بازیابی نمیشود.
در میان برندهای شناختهشده بازار، فایروالهای Fortinet برای شرکتهایی که به کنترل ترافیک، VPN، امنیت شعب و سرویسهای امنیتی پیشرفته نیاز دارند، گزینهای جدی محسوب میشوند. برای نمونه، FortiGate 70G میتواند برای شرکتهای کوچکتر یا شعب سازمانی مناسب باشد؛ FortiGate 100F و 200F برای شبکههای متوسط و پرترافیکتر مطرح میشوند و مدلهایی مثل FortiGate 400F و FortiGate 1000F بیشتر در سناریوهای سازمانی، دیتاسنتری و شبکههای بزرگ کاربرد دارند.
اشتباه رایج این است که انتخاب فایروال فقط بر اساس قیمت انجام شود. تعداد کاربران، میزان ترافیک، نیاز به SSL Inspection، تعداد تونلهای VPN، تعداد شعب، سرویسهای فعال امنیتی و رشد آینده شرکت، همگی باید در انتخاب مدل نقش داشته باشند. مدل ضعیف، بعد از فعال شدن سرویسهای امنیتی به گلوگاه تبدیل میشود؛ مدل بیش از حد بزرگ هم بودجهای را مصرف میکند که شاید باید برای ذخیرهسازی، بکاپ یا پشتیبانی هزینه میشد.
Sophos؛ وقتی مدیریت امنیت شبکه باید سادهتر باشد
همه شرکتها تیم امنیتی بزرگ ندارند. در بسیاری از کسبوکارهای متوسط، یک تیم کوچک IT باید هم شبکه را مدیریت کند، هم کاربران را پشتیبانی کند، هم سرورها را نگه دارد و هم امنیت را کنترل کند. در چنین شرایطی، سادگی مدیریت، گزارشگیری قابل فهم و سیاستگذاری شفاف اهمیت زیادی دارد.
در این بخش، فایروالهای Sophos برای شرکتهایی که به مدیریت متمرکز، کنترل تهدیدات، VPN، گزارشگیری و امنیت یکپارچه نیاز دارند، گزینه قابل بررسی هستند. مدلهایی مثل Sophos XGS 2100 و XGS 2300 معمولاً برای شرکتهای متوسط و شعب سازمانی مطرح میشوند. در سناریوهای سنگینتر، XGS 3100 و XGS 3300 برای مجموعههایی مناسبترند که تعداد کاربران، حجم ترافیک و نیاز به پردازش امنیتی بالاتری دارند.
با این حال، Sophos یا Fortinet بهتنهایی شرکت را ضدباجافزار نمیکنند. حمله میتواند از مسیر ایمیل، فایل آلوده، رمز عبور ضعیف، دسترسی ریموت ناامن یا حساب کاربری لو رفته شروع شود. بنابراین شرکت حرفهای فقط به جلوگیری فکر نمیکند؛ به بازیابی هم فکر میکند.
QNAP؛ وقتی ذخیرهسازی فقط ظرفیت نیست
در بسیاری از شرکتها، ذخیرهسازی هنوز به شکل چند هارد، یک فولدر اشتراکی یا یک سرور قدیمی دیده میشود. اما وقتی حجم اطلاعات بالا میرود، کاربران بیشتر میشوند و بکاپ منظم اهمیت پیدا میکند، این روشها دیگر کافی نیستند. NAS سازمانی میتواند نقش فایلسرور، مقصد بکاپ، آرشیو اطلاعات، فضای اشتراکی کنترلشده، محل نگهداری Snapshot و بخشی از برنامه بازیابی بعد از حادثه را ایفا کند.
در این حوزه، ذخیرهسازهای QNAP برای شرکتهایی که بکاپ، فایلسرور، Snapshot، Replication و مدیریت داده را جدیتر دنبال میکنند، یکی از گزینههای شناختهشده بازار هستند. در سناریوهای رکمونت و سازمانی، مدلهایی مثل QNAP TS-h1886XU-RP R2، QNAP TS-h1887XU-RP و QNAP TS-h3087XU-RP بیشتر برای شرکتهایی مطرح میشوند که به ظرفیت بالا، ترکیب HDD و SSD، حافظه ECC، QuTS hero/ZFS، توسعهپذیری و بازیابی مطمئنتر نیاز دارند.
مزیت NAS فقط تعداد Bay یا ظرفیت خام نیست. وقتی ذخیرهسازی درست طراحی شود، میتوان سطح دسترسی کاربران را محدود کرد، بکاپها را زمانبندی کرد، نسخههای قبلی فایلها را نگه داشت، Snapshot گرفت، سلامت هاردها را بررسی کرد و در صورت حادثه، مسیر برگشت به اطلاعات سالم را کوتاهتر کرد. این همان تفاوت بین «داشتن بکاپ» و «داشتن بکاپ قابل بازیابی» است.
اشتباه خطرناک؛ خرید تجهیزات بدون سناریو
بزرگترین اشتباه در خرید تجهیزات IT این است که شرکتها اول مدل را انتخاب میکنند و بعد سعی میکنند نیاز خود را با آن تطبیق دهند. مسیر درست برعکس است. ابتدا باید مشخص شود چند کاربر وجود دارد، چه مقدار داده ذخیره میشود، رشد اطلاعات چقدر است، چند شعبه یا کاربر ریموت وجود دارد، چه سرویسهایی باید بکاپ شوند، سرعت شبکه چقدر باید باشد و شرکت در صورت حمله یا خرابی، چه مدت قطعی را میتواند تحمل کند.
برای یک شرکت کوچک، ترکیب یک فایروال مناسب مثل FortiGate 70G یا یک مدل همرده Sophos با یک NAS اقتصادی میتواند شروع منطقی باشد. برای شرکتهای متوسط، فایروال قویتر، NAS چند Bay، سطح دسترسی دقیقتر و بکاپ منظمتر لازم است. در سازمانهای بزرگتر، موضوع جدیتر میشود: فایروال باید توان پردازشی و پورتهای کافی داشته باشد، NAS باید رکمونت و قابل توسعه باشد، شبکه داخلی احتمالاً به 10GbE نیاز دارد و بکاپ باید چندلایه طراحی شود.
جمعبندی؛ امنیت واقعی یعنی آمادگی برای روز بد
شرکتها با خرید یک فایروال یا یک NAS بهتنهایی امن نمیشوند. امنیت واقعی زمانی شکل میگیرد که فایروال، ذخیرهسازی، بکاپ، سطح دسترسی، VPN، مانیتورینگ و تست بازیابی کنار هم طراحی شوند. FortiGate، Sophos و QNAP هرکدام میتوانند بخش مهمی از این معماری باشند، اما ارزش اصلی زمانی ایجاد میشود که بر اساس سناریوی واقعی شرکت انتخاب شوند.
در نهایت، سؤال درست این نیست که «کدام دستگاه را بخریم؟» سؤال درست این است: «اگر فردا شبکه یا دادههای ما دچار بحران شود، چقدر سریع و با چه میزان خسارت میتوانیم برگردیم؟» پاسخ به این سؤال، مسیر انتخاب فایروال، NAS و کل معماری امنیت و ذخیرهسازی سازمان را مشخص میکند.
برای بررسی دقیقتر سناریوهای امنیت شبکه، بکاپ سازمانی، NAS و انتخاب مدل مناسب QNAP، Fortinet یا Sophos، میتوانید با کارشناسان فرابرد تک از طریق شماره 02191097707 در ارتباط باشید.
دیدگاهتان را بنویسید