میلاد منصوری – کشاورزانی که با وجود تورم، گرانی، معیشت سخت و نبود حمایت کافی، از زمستان با هزار امید گندم کاشتند، امروز بیش از یک ماه از آغاز برداشت محصولشان میگذرد اما هنوز حتی یک ریال هم دریافت نکردهاند.
هر سال کشاورزان، بهویژه گندمکاران، با امید به بهتر شدن وضعیت زندگی و کشاورزی، فصل کشت را آغاز میکنند. از هزینههای سنگین کود، سم، شخم، آبیاری و ادوات گرفته تا استرسهای آبوهوایی، همه را تحمل میکنند تا پس از ماهها تلاش، محصول خود را برداشت کنند و چشمانتظار دریافت پولی باشند که طبق قانون باید حداکثر ظرف ۴۸ ساعت به حسابشان واریز شود.
اما چند سالی است که تأخیر در پرداخت مطالبات گندمکاران، زندگی آنها را در سختترین شرایط قرار داده است. بسیاری از کشاورزان هزینههای کشت را قرضی و «سر محصول» تهیه میکنند، وقتی پول به موقع پرداخت نشود، فشار طلبکاران، بدهیها و مشکلات معیشتی، آرامش خانوادههای کشاورز را از بین میبرد.
کشاورز درآمد فصلی دارد و تمام زندگیاش به همین محصول وابسته است وقتی پول محصولش پرداخت نشود، تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی مانند خوراک، پوشاک، درمان و هزینههای روزمره نیز دچار مشکل میشود.
با وجود این همه سختی، یک سؤال همچنان بیپاسخ مانده است:
چرا پول کشاورزان را بهموقع و طبق قانون پرداخت نمیکنید؟
شود
دیدگاهتان را بنویسید