احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی‌اش نوشت: شیخ غلامرضا قاسمیان گفته است: «حکم قرآنی برخورد با ظریف و روحانی قطعاً اعدام است»! او از کدام قرآن سخن می‌گوید؟ قرآن که یک متن بیشتر ندارد!
چگونه است که سیدمحمود طالقانی از همین متن، مدارا و مهربانی و بخشندگی نسبت به مخلوقات خدا را برداشت می‌کند، اما آقای قاسمیان از آن حکم مرگ و اعدام چهره‌های مخالف با سلیقه یا عقیده‌اش را استنباط می‌کند؟
واضح است که چنین خشونتی در قرآن نیست، بلکه در ذهن فردی است که خشونت در آن به فضیلت تغییر ماهیت داده است.
آقای قاسمیان و امثال او با نسبت دادن این نوع برداشت‌های خشن و بی‌پروا از قرآن به متن قرآن باید سخت مراقب باشند که مبادا مصداق آیت ۱۸ از سورهٔ هود قرار گیرند که می‌فرماید: “وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى‌اللَّهِ کَذِبًا أُولَٰئِکَ یُعْرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمْ وَیَقُولُ الْأَشْهَادُ هَٰؤُلَاءِ الَّذِینَ کَذَبُوا عَلَىٰ رَبِّهِمْ أَلَا لَعْنَهُاللَّهِ عَلَى الظَّالِمِینَ.” (و ستمکارتر از کسانی که به خدا دروغ بندند چه کسی است؟ اینان بر پروردگارشان عرضه خواهند شد، و گواهان می‌گویند؛ اینان کسانی هستند که بر پروردگارشان دروغ بستند؛ آگاه باشید! لعنت خدا بر ستمکاران باد.)
همینطور قرائت قرآن با صدای خوش، مبادا امثال آقای قاسمیان را چنان به خود غرّه و مغرور سازد که گمان ببرند عزیزدردانهٔ خداوند شده‌اند، اما عملاً مصداق فردی از خوارج باشند که در شب جنگ نهروان با چنان صدای حزین و دلکشی به قرائت قرآن مشغول بود که دل یاران مولاعلی را لرزاند، اما مولاعلی آن قاری را اهل دوزخ دانست!
دیدگاهتان را بنویسید