احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی خود نوشت: اگر من به جای تصمیم‌گیران کشور بودم؛
چشم‌پوشی از غنی‌سازی در مقابل لغو صفر تا صد تحریم‌ها.
کمک به گروه‌های همسو در منطقه برای زمین‌گذاشتن سلاح در مقابل پایان اشغال کرانهٔ باختری و بیت‌المقدس شرقی و بازگشت اسرائیل به مرزهای ژوئن 1967 در همهٔ جبهه‌ها.
تنظیم صنعت دفاعی کشور با یک پیمان امنیت دسته‌جمعی منطقه‌ایِ متضمن امنیت پایدار برای ایران و تمام همسایگان را به طور علنی و به صورتی که تمام جهان از ان آگاه شوند، به آمریکا پیشنهاد می‌دادم.
گرچه مطمئنم که دولت ترامپ و بخصوص دولت نتانیاهو این پیشنهاد را به هیچوجه نمی‌پذیرند اما خاصیتش این است که رد این پیشنهاد هر دوی آنها را چه در صحنهٔ چهانی و چه در جامعهٔ خودشان رسوا و منزوی خواهد کرد و بهانه‌های آنان برای حمله به ایران را به طور مطلق ابطال خواهد ساخت.
اما چه کنم که من تصمیم‌گیر نیستم!
است
دیدگاهتان را بنویسید