در روزهای ابتدایی بیت کوین، این ارز دیجیتال ارزش چندانی نداشت و بیشتر برای خرید آنلاین مواد مخدر استفاده میشد. به همین دلیل، بسیاری از افراد تجربهای مشابه این داشتند: مثلاً ۵۰۰ بیت کوین برای خرید مقداری قرص اکستازی تهیه میکردند، ۱۰۰ بیت کوین به عنوان بقیه پول پس میگرفتند، مواد را مصرف میکردند و بهطور کل وجود آن بیت کوینها را فراموش میکردند. سپس با خواندن خبری در مورد بیت کوین به خود میآمدند و میگفتند: «وای، این که الان ۷ میلیون دلار میارزه! بیت کوینهای من کجان؟» و دیگر نمیتوانستند آنها را پیدا کنند.
صرافی شما چند رمزارز دارد؟
در کیف پول من به ۳,۰۰۰ رمزارز و تسویه آنی دسترسی دارید.
ثبتنام کنید
جایی در دنیای دیجیتال، کیف پول بیت کوینی وجود دارد که آنها «مالک» آن هستند، اما کلید خصوصی یا رمز عبوری که آن را باز میکند، مدتهاست فراموش شده است. این یک اشتباه بزرگ است! بر اساس برخی تخمینها، این وضعیت برای حدود ۲۰٪ از کل بیت کوینها صادق است؛ سیستم مالی فوقالعاده عجیبی است. حالا در ادامه از مقالهای که به قلم مت لوین (Matt Levine) در بلومبرگ منتشر شده، داستان مردی را بخوانید که کیف پولهای گمشده را شناسایی کرده و میخواهد بهصورت قانونی صاحب آنها شود. چنین چیزی ممکن است؟
ماجرای بیت کوینهای گمشده: آیا قانون «یابنده، مالک است» کار میکند؟
فناوریهای مختلفی برای بازیابی آن بیت کوینها امیدهایی ایجاد کردهاند. هفته گذشته ماجرای فردی را شنیدیم که با استفاده از هوش مصنوعی Claude توانست رمز عبور کیف پول بیت کوینی را که ۱۱ سال پیش در حالت عادی نبوده و از دست داده بود، بازیابی کند. این کار با ترکیبی از رفع باگ در پیکربندی رمز عبور و شاید روانکاوی او برای فهمیدن کلماتی که در سال ۲۰۱۵ در آن حالت به ذهنش خطور کرده بود، انجام شد. این رویکرد امیدوارکننده به نظر میرسد.
البته، محاسبات کوانتومی نیز ممکن است روزی تمام کیف پولهای بیت کوین را باز کند. این اتفاق به کسانی که کلیدهایشان را گم کردهاند کمکی نمیکند، بلکه به صاحبان کامپیوترهای کوانتومی کمک خواهد کرد. اما در فرهنگ کریپتو که بر اساس اصول «کد، قانون است» و «اگر کلید خصوصی دستتان نباشد، بیت کوین مال شما نیست» بنا شده، شاید این مسئله قابل قبول باشد. اگر به اندازهای باهوش باشید که بتوانید قفل کیف پول بیت کوینی را بشکنید، شاید بتوان گفت که آن بیت کوینها به نوعی مال شما هستند.
وقتی قانون سنتی وارد دنیای دیجیتال میشود
اما فناوری دیگری هم وجود دارد که قدیمیتر و تا حدی کماثرتر است: قانون. اگر بتوانید از دادگاه حکمی بگیرید که شما را مالک کیف پولی پر از بیت کوین اعلام کند، دستاورد کمی نیست. البته این به خوبی داشتن کلید خصوصی آن کیف پول نیست؛ بدون کلید خصوصی (که دادگاه نمیتواند به شما بدهد)، نمیتوانید بیت کوینها را در بلاک چین منتقل کنید، پس نمیتوانید آنها را خرج کرده یا به شیوههای معمول استفاده کنید. اما از هیچی بهتر است.
اگر حکم نهایی از دادگاه نیویورک داشته باشید که شما را مالک ۱۰۰ بیت کوین در یک آدرس بلاک چین مشخص اعلام کند، آنگاه میتوانید به دیگران بگویید: «من مالک ۷ میلیون دلار بیت کوین هستم» و این گفته از نظر قانونی درست خواهد بود، اگرچه از نظر رمزنگاری اینطور نباشد. با این ۷ میلیون دلار ثروت غیرقابل دسترس چه کاری میتوانید انجام دهید؟ آیا میتوانید در ازای آن وام بگیرید؟ آیا بانکی حاضر است ۱ میلیون دلار پول واقعی در ازای ۷ میلیون دلار بیت کوین که قانوناً متعلق به شماست اما به آن دسترسی ندارید، به شما وام دهد؟ به احتمال زیاد نه، اما امتحان کردنش ضرری ندارد.
جیمز هاولز؛ مردی که ۸۰۰۰ بیت کوین را در زبالهدانی گم کرد
جیمز هاولز (James Howells)، بامزهترین فرد در دنیای بیت کوین، تقریباً به دنبال چنین چیزی است. هاولز زمانی ۸٬۰۰۰ بیت کوین داشت، اما هارد دیسکی که کلیدهای خصوصی او را در خود جای داده بود، اکنون در اعماق یک زبالهدانی قرار دارد و هیچکس به او اجازه نمیدهد برای یافتن آن، زبالهدانی را زیر و رو کند. او شاید حکم دادگاه مبنی بر مالکیت بیت کوینها را نداشته باشد، اما تاریخچهای طولانی و مستند از اعلام مالکیت خود بر آنها دارد.
روش معمول و مرسوم در دنیای کریپتو برای اثبات مالکیت ۸٬۰۰۰ بیت کوین، داشتن کلید خصوصی آن است که به شما امکان میدهد آن بیت کوینها را در بلاک چین ارسال کنید. اما اینکه یک دهه به طور مداوم در اخبار به عنوان مالک آن ۸٬۰۰۰ بیت کوین شناخته شوید نیز نوعی اثبات مالکیت است. در واقع، هاولز گفته بود که قصد دارد مالکیت قانونی خود بر ۸٬۰۰۰ بیت کوین گمشده را از طریق توکن هوشمند لایه دوم بیت کوین به نام «سینیوگ کوین» (Ceiniog Coin) توکنیزه کند. این مالکیت قانونی، حتی اگر به خوبی داشتن کلیدهای خصوصی واقعی نباشد، ارزشی دارد.
هک قانونی: جهشی منطقی برای تصاحب ۳۹,۰۶۹ کیف پول بیت کوین
حال به جهش منطقی شگفتانگیزی میرسیم. چرا مالکیت قانونی شما بر بیت کوینها باید به آنهایی محدود شود که کلید خصوصیشان را فراموش کردهاید؟ هزاران نفر کلیدهای خصوصی هزاران کیف پول حاوی هزاران بیت کوین را فراموش کردهاند. چطور میتوانند ثابت کنند آن بیت کوینها متعلق به آنهاست؟ چه میشد اگر شما ادعای مالکیت همه آنها را میکردید؟
در نیویورک، قانون «یابنده، مالک اموال گمشده است» (Finders Keepers Law) وجود دارد که مشخص میکند در چه شرایطی یابندگان اموال گمشده میتوانند آن را برای خود نگه دارند. اساساً، شما باید مال پیدا شده را به پلیس تحویل دهید و همراه با پلیس تلاش معقولی برای یافتن صاحب اصلی انجام دهید. اگر صاحب مال اصلاً پیدا نشد، پلیس در نهایت آن را به شما برمیگرداند و شما میتوانید آن را نگه دارید.
بنابراین، از نظر تئوری، میتوانید تمام کیف پولهای رها شده بیت کوین را نزد پلیس ببرید، بگویید «کسی اینها را گم کرده»، آگهی کنید و منتظر بمانید. احتمالاً هیچکس با شما تماس نخواهد گرفت، چون صاحبانشان کیف پولهای خود را فراموش کردهاند. در نهایت، پلیس میگوید «خب کسی برای این کیف پولها مراجعه نکرد، پس مال شما هستند» و شما میتوانید با رسید پلیس به دادگاه بروید و درخواست حکم مالکیت هزاران بیت کوین را بدهید.
و اینجا مردی با همین ایده وارد میشود. مردی اهل نیویورک که در اسناد دادگاه با نام مستعار «نوآ دو» (Noah Doe) شناخته میشود، در دادگاه عالی ایالت نیویورک شکایتی برای کسب مالکیت قانونی ۳۹٬۰۶۹ کیف پول رها شده بیت کوین ثبت کرده است. او این داراییها را با استفاده از الگوریتمی که خود توسعه داده، کشف کرده و به پلیس گزارش داده است.
- او الگوریتمی را توسعه داد که کیف پولهایی با استاندارد قانونی «رها شده» را شناسایی میکرد: کیف پولهایی که حداقل پنج سال غیرفعال بودهاند، به صورت خودحضانتی (self-custodied) نگهداری میشدند و در دورههای افزایش قیمت شدید ارز دیجیتال هیچ فعالیتی نداشتند.
- بین دسامبر ۲۰۲۴ تا آوریل ۲۰۲۵، نوآ دو سه دسته کیف پول پیدا کرد و هر بار، یک درایو USB حاوی آدرسهای کیف پول را به پلیس نیویورک تحویل داد و رسید دریافت کرد.
- از مجموع ۴۲٬۰۰۱ کیف پول پیدا شده، ۲٬۹۳۲ کیف پول حذف شدند (زیرا فعالیتهایی روی زنجیره داشتند که نشان میداد رها نشدهاند). ۳۹٬۰۶۹ کیف پول باقیمانده هیچ اقدامی انجام ندادند و موضوع اصلی شکایت هستند.
آیا این نقشه عجیب موفق میشود؟
آیا این روش کار خواهد کرد؟ مشخص نیست. کاملاً واضح نیست که او این کیف پولهای رها شده را «پیدا کرده» باشد. او چیزی را به پلیس تحویل داده و کسی آن را مطالبه نکرده است، اما اینکه بگوییم او «کیف پولهای بیت کوین» را تحویل داده، کمی اغراقآمیز است. هر کسی میتوانست همین لیست از کلیدهای عمومی را بنویسد و به پلیس بدهد.
اگر این روش موفق شود، او با این بیت کوینهای رها شده چه خواهد کرد؟ نمیتواند آنها را خرج کند؛ حتی اگر دادگاه حکم دهد که بیت کوینها مال او هستند، او هنوز کلیدهای خصوصی را ندارد. اما میتواند با اطمینان بگوید که مالک میلیونها دلار بیت کوین است. و این بهتر از نداشتن میلیونها دلار بیت کوین است. حتی اگر همه آنها بیت کوینهای شخص دیگری باشند.
نظر شما چیست؟ آیا شما هم سالها پیش، وقتی که بیت کوین هیچ ارزشی نداشت، بیت کوینهایی داشتهاید که اکنون هیچ اثری از کیف پول یا کلید خصوصی آن نباشد؟ اگر تجربه مشابهی دارید، با دیگر کاربران در میان بگذارید.
دیدگاهتان را بنویسید